دشنه بر روان

تصور می‌کنم تمام این کتاب‌ها، نوشته‌ها، داستان‌ها، روایت‌ها که در پی‌شان می‌رویم؛ مثل به‌کار بردن تک‌تک ابزارهایی است که دم دستمان می‌آید برای رسوخ کردن به درون خودمان. تا کدام تیر بر جانمان بنشیند، کدام حرف از ما دزدان قهار، رهزنی کند. کدام خنجر پوسته‌هایمان را بشکافد و نشانمان دهد ادامه مطلب…

بخشایش گذشته

خیلی وقت است که ترجمان را می‌بینم، از بعضی از ترجمه‌های غیرروانش که بگذریم، انصاف را که موضوعات جذابی را طرح می‌کند. از جمله مقاله‌ای که مربوط به قضاوت درباره گذشته بود. یعنی اینکه اگر کسی در گذشته اشتباه کرد، امروز باید با چه دیدی به او نگاه کرد. راستش ادامه مطلب…

تدریس-رانندگی

نمی‌دانم در این نیمسال از پس این دو برمی‌آیم یا نه. خیلی کم پیش آمده تدریس داشته باشم و حالا که در رودربایستی یکی از استادان باید درسی را تدریس کنم، نمی‌دانم از پسش برمی‌آیم یا نه. تا به حال که دو سه جلسه‌ای گذشته، شاید هم به سرانجام رسید، ادامه مطلب…

سکوت در سکوت

چقدر دلم سکوت می‌خواهد، با اینکه روزهایم از سکوت سرشارند. با اینکه غارم آنقدر ساکت است که گاه تنها صدایی که می‌شنوم صدای ضربات انگشت بر صفحه کلید است، اما چندان تشنه سکوتم که حتی تیک تاک ساعت دیواری را تاب نیاورده‌ام. مسئله اصلی، سکوت درونی است. کدام سکوت وقتی ادامه مطلب…

تنها رنج

می‌گوید: «بذر همراهی باید باشد تا جوانه‌ دوستی بروید؛ سخنی به میان بیاید تا پاسخی گفته شود؛ مهر و نوازشی تا محبت از دیگر سو و آغوشی؛ تمنا و خواهشی تا کام و تنعمی». می‌گویم: «رستن را، پاسخ شنیدن را، آغوش و تنعم را همه دوست می‌دارند و من که ادامه مطلب…

مثلث با اضلاع موازی

درک خوب هندسه لابد ذهنی می‌خواهد منطقی و مهندسی که در قدر وسع من نیست. اما هنوز هم برایم سؤال است که چطور می‌گوییم خطوط موازی به هم نمی‌رسند، حال آنکه بیشترین همراهی را با هم دارند؟ یا خطوط متلاقی که گرچه به هم می‌رسند اما بعد از برخورد تا ادامه مطلب…

طلسم نگاه

این روزها بخش بزرگی از دغدغه ما این شده است که دیگران چطور نگاهمان می‌کنند. به گمانم، فضای مجازگونه، به خصوص تلگرام و اینستاگرام به این آتش دامن زده است. اینکه با وسواسی دائمی هر چند دقیقه یک‌بار از خودت بپرسی و از مرورگرت بخواهی بنگرد و ببیند چند نفر ادامه مطلب…

کلمات خاکستری

بعضی از عبارتها خاکستری تیره هستند، حتی تا حد زیادی مایل به سیاه، اما ظاهرشان غلط‌انداز است، سفید و بی‌آزار و گاهی هم درخشان. یکی از اینها «مرد باش و …» است. می‌خواهد یک جور شجاعت را به خورد آدم بدهد، گاهی هم خوب و بجا و اخلاقی به کار ادامه مطلب…