اسباب‌کشی که می‌کنی به جایی تازه، کمی طول می‌کشد تا کنج‌ها و زوایا در ذهنت بنشیند و نقشه‌ای ذهنی دستت بیاید. آشنایی با چم‌ها و خم‌ها، دستگیره‌ها و صدای لولاها و میزان فضای جنب‌وجوش و غیره به‌ناگزیر جز با تحمل خراش، ضربه، سوزش و زخم حاصل نمی‌شود تا ناخودآگاه بفهمی اگر حواست نباشد کجای این خانه می‌تواند مایه رنج خودت یا دیگران شود. حال من و خانه مجازی این چندروزه‌ام همین‌طور است؛ حالا دارم کم‌کم یاد می‌گیرم فلان شکلک و علامت، فلان معنی را می‌دهد و کشیدن دست به فلان بخش، بهمان تأثیر را دارد؛ و اگر به اشتباه دستت بخورد به دنبالش چه رنج‌ها و برداشت‌هایی که به سمتت کمانه نمی‌کند.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *