این روزها بخش بزرگی از دغدغه ما این شده است که دیگران چطور نگاهمان می‌کنند. به گمانم، فضای مجازگونه، به خصوص تلگرام و اینستاگرام به این آتش دامن زده است. اینکه با وسواسی دائمی هر چند دقیقه یک‌بار از خودت بپرسی و از مرورگرت بخواهی بنگرد و ببیند چند نفر نوشته یا عکس‌ات را دیده و پسندیده‌اند، جز خبر از این ندارد که دیگران دارند هویتت را تعیین می‌کنند. شاید حق با سارتر باشد که «جهنم یعنی دیگران». البته به گمانم تعبیر درست‌ترش این است که «جهنم یعنی [اهمیت دادن بیش از اندازه] به [نگاه] دیگران [چون ترا به شیئی تبدیل می‌کند و آزادی‌ات را می‌ستاند]».

2+

1 دیدگاه

آزاد · بهمن ۱۹, ۱۳۹۷ در ۱:۰۱ قبل از ظهر

سلام، خوبی؟ نوشته‌هات کوتاه شده. شعر بیشتر بنویس.

0

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.