حس غریبی است که از شهری که پیشتر – خوب یا بد – خانه‌ات بوده گذران و شتابان بگذری. خانه محل قرار است و سکون؛ حال باید به‌ناگزیر و بی‌درنگ از کوچه‌هایش گذر کنی. یادت بخیر…

0

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.