«مرا بشنوید!»، «مرا ببینید!». دریچه این را می‌گوید. دریچه، برخلاف تصور در پی همدلی نیست. در پی همدلی خواستن است. برای همین است که مخاطب دریچه مهم‌تر و انسانی‌تر است تا صاحب آن. برای همین است که گوش دادن بسا اخلاقی‌تر است تا سخن گفتن. مگر نه اینکه شنیدن صادقانه، یعنی همدلی کردن؛ و انسانیت و اخلاق چیست جز همدلی با دیگران و رنجشان.
البته که اینجا هم دریچه‌ای است که حضور را می‌طلبد اما از دیگران و رنجشان غایب است. رنجتان کمتر باد ای غایبان سکوت‌پیشه این پنجره و ببخشایید بر من که گاه از گفتن گریزی نیست.

0

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.